Persberichten

De napijn moet nog komen…

“Gedurende twee regeerperiodes hebben socialisten en liberalen nooit zware besparingen doorgevoerd, ook niet als de conjunctuur wat minder aantrok. Telkens konden one shot-operaties het begrotingsresultaat opsmukken, zodat structureel besparen niet hoefde.”
Zo vat Isabel Albers (De Standaard, 29 sept.) samen waar het bij deze begrotingsopmaak om draait. Zelfs loodgietertrucs, zo vreest zij, zullen dit keer niet volstaan.

Laurette blijft zorgenkind van Verhofstadt

Ontsnappen uit de nor kan iets sympathieks hebben, tot zolang de flurk in kwestie een hoog Dalton-gehalte heeft. Wanneer een dikke twee dozijn schurken in groep het hazenpad kiezen is er maar weinig pret en veel angst mee gemoeid. Zeker voor de machteloze cipiers en vooral voor de omwoners die op den duur overal ‘iets verdacht’ zien. Dit is in een notendop het nare gevoel dat na de Dendermondse ontsnapping de bevolking overmande. Want de 28 criminelen die daar de gevangenisdirectie een neus hebben gezet zijn geen gewone jongens. Maar wat maakt het nog uit?

N-VA: Patrick De Groote : N-VA wil verankering van de Vlaamse biercultuur

Kamerlid Patrick De Groote hekelt de houding van premier Verhofstadt en zijn regering in het INBEV-dossier. Terwijl één van de grootste ondernemingen in het land honderden ontslagen aankondigt (en dit is nog maar een voorlopig saldo, bijkomende herstructureringen werden reeds aangekondigd), blijft de premier oorverdovend stil. Het gaat nochtans om dezelfde premier die 200.000 nieuwe jobs beloofde, en naar het buitenland trekt om het ondernemingsvriendelijk klimaat van het land te promoten.

Het Sinterklaascomplot

Premiekoorts heeft zich van de Wetstraat meestergemaakt. Plots vinden de excellenties sommen geld om uit te delen. ‘De laatste cadeaus’ titelde De Standaard (10 juni), er bijvoegend dat de partners het oneens zijn over wie wat moet krijgen. De inderhaast opgelaten ballonnetjes camoufleren de onenigheid tussen de regeringspartners. Eigenlijk zitten Verhofstadt en Co lelijk in de knoei en hopen zij door de kalender te worden gered. Cadeaus dienen daarbij als glijmiddel.

Patrick De Groote: onderzoekscommissie voor kwestie Erdal

Als de zaak Erdal één ding duidelijk heeft gemaakt, dan is het wel dat de Staatsveiligheid nog altijd niet werkt zoals het hoort. “Een terreurverdachte kan zomaar de benen nemen, zonder dat iemand weet waarheen. In deze tijden van internationale spanning en terreurdreiging geeft dit wel een bijzonder ongelukkig signaal aan de bevolking. Dat de samenwerking en de informatiedoorstroming tussen de verschillende veiligheidsdiensten van ons land nog steeds mank loopt, is onaanvaardbaar.

Pagina 5 van 7« Meest recente...34567