Fiscale fraude bestrijden ondanks Reynders

De grootste handicap om in België op een efficiënte manier fiscale fraude te bestrijden heet Didier Reynders. De N-VA vindt dat de parlementaire onderzoekscommissie naar de fiscale fraude goed werk geeft geleverd. Maar nu zal ook iets moeten gedaan worden met de aanbevelingen.

 

De strijd tegen de fiscale fraude is in België een mislukking. We doen het – in vergelijking met onze buurlanden – heel slecht.

In dit land kunnen blijkbaar wel belangrijke stappen – weliswaar nog onvoldoende – worden gezet in de strijd tegen de sociale fraude, maar in de fiscale fraude lukt dat maar niet. Tien jaar Reynders is tien jaar knoeiboel geweest. De top van financiën is volledig gepolitiseerd, gepolariseerd en geparalyseerd. Niet alleen werden er vanuit het kabinet Reynders zogenaamde managers gedropt in de administratie, maar zelfs de gewone regionale belastingkantoren werden een persoonlijk electoraal wingewest van de minister zelf. Contractuele ambtenaren werden aangeworven op basis van twee kwalificaties, het bezitten van een liberale partijkaart en wonen in de omgeving van Luik of Aalst. De verantwoordelijkheid van minister Reynders, die tien jaar op financiën zit, is verpletterend. De N-VA vindt het verheugend dat de MR de aanbevelingen van de onderzoekscommissie mee goedkeurt. We zullen nu moeten zien wat er mee gebeurt.

De strijd tegen de fiscale fraude kon niet anders dan stroef verlopen. Het grote personeelsverloop, de zware onderbemanning en het probleem van het stellen van prioriteiten hebben zware letsels aangericht in de betrokken instellingen. De samenwerking tussen de belastingsadministratie, de politie en het gerecht is nog steeds problematisch. Dat is geen partijvoor de tegenstrever, de georganiseerde en gespecialiseerde “witte boorden”.

Op wettelijk vlak slaagde België er niet in de achterpoortjes te sluiten, maar ook op het vlak van de middelen is het diepe treurnis. In Nederland telt de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdiensten 1.250 ambtenaren; in België heeft Bijzondere Belastingsinspectie (BBI) er 500. In Nederland en in Duitsland hebben ambtenaren van financiën het statuut van gerechtelijk officier om het onderzoek te voeren, in België niet.

Waarom mislukt de strijd tegen de fiscale fraude in België? Is het omdat België niet meer werkt?

Er zijn er die zeggen dat de belastingontwijking in een land, waar de overheid de helft van de lonen afroomt, een daad is van wettige zelfverdediging. Ik zou het anders willen zeggen: als iedereen in België zijn belastingen eerlijk zou betalen, dan kunnen de belastingen met minstens 10% worden verlaagd.

 

  1. 1.Het is lonend.
  2. 2.De controles zijn zo willekeurig dat je al pech moet hebben om gecontroleerd te worden.
  3. 3.En als je toch gepakt wordt, zijn er genoeg instrumenten om weg te geraken. Dan nog is fraude voordelig.

 

Met andere woorden, in België heb je niet alleen een ‘klassenjustitie’ maar ook een ‘ klassenfiscaliteit’. De ongelijke en dus oneerlijke inning maakt dat de Belgische belastingen zelf een fraudemechanisme zijn geworden. Want:

  1. 1.68% van de controles op de personenbelasting gebeurt in Vlaanderen? Er is een gelijkaardig percentage voor de vennootschapsbelasting, voor de BTW-controle is dit zelfs 71%.
  2. 2.Globaal genomen gebeurt 70% van de controles op de personenbelasting, de vennootschapsbelasting, de BTW in Vlaanderen, terwijl Vlaanderen slechts 55% van het aantal ambtenaren telt.
  3. 3.De prioriteit ligt totaal verkeerd: 80% van de controles zijn voor loon- en weddetrekkenden, van wie het inkomen nochtans bekend is.
  4. 4.Het genaderecht van de minister van Financiën: 47% van de kwijtscheldingsdossiers betreffende belastingverhogingen en fiscale boeten komt uit Wallonië tegenover 28% uit Vlaanderen.
  5. 5.Het sanctiebeleid is arbitrair en de fiscale boete verschilt van 10 tot 1.000% bij ontwijking van de beurstaks en tot maximum 200% bij de vennootschapsbelasting.

 

Naar de gewesten

De verrottingstrategie van Didier Reynders heeft lang genoeg geduurd. Geef de gewesten meer fiscale vrijheid. De fiscaliteit zal sterk vereenvoudigingen als Vlaanderen haar eigen fiscale regels kan invoeren en taksen zelf kan innen. Vlaanderen kan dan ook rechtstreeks de belastingen verlagen. Dit zal de drang tot fiscale fraude sterk doen afnemen.

Er zijn nog vele andere maatregelen nodig. We moeten ook ‘eigenzinnige’ fiscale ambtenaren, die initiatieven durven nemen, terug ondersteunen, door een gedegen rekrutering, door hen goede middelen toe te kennen, gedegen opleidingen te geven en ze ook degelijk te verlonen. We stellen ook een audit voor om de werklast te meten.

De onderzoekscommissie heeft goed werk geleverd. Duidelijke wetten maken is één van de kerntaken van een overheid. Als belastingfraude in vele gevallen onbestraft blijft, kom je terecht in een situatie dat wie het verst gaat in frauderen de meeste winst maakt. Dat is natuurlijk niet acceptabel. Na de mooie woorden in de commissie kijken we nu uit naar de daden.

Auteur:

Patrick De Groote

Kamerlid N-VA

« terug